กาลครั้งหนึ่ง มีลูกโบว์ลิ่งสีดำลูกหนึ่ง กำลังรู้สึกเหนื่อยล้าในการมีชีวิตอยู่ของตัวเอง
ทุกๆวันในยามค่ำคืนหลังจากที่ลานโบว์ลิ่งปิดแล้ว
มันก็มักจะมองลูกโบว์ลิ่งสีชมพูลูกใหม่ที่วางโชว์อยู่ที่ตู้กระจกในร้านขายอุปกรณ์ที่อยู่ใกล้กันด้วยความอิจฉา
?ทำไม? ฉันต้องเกิดมาเป็นลูกโบว์ลิ่งที่ถูกคนจับโยนทุกวันๆ เวลากระแทกกับพินแต่ละครั้ง
